Wielu ludzi mówi, że nie umie medytować, nie umie uspokoić umysłu i wszelkie próby wyciszenia się nic im nie dają.
Przyczyną przeważnie jest to, że próbujemy kontrolować proces medytacji i nasz umysł.
Myślimy, że powiemy sobie, że teraz będziemy obserwować oddech, a następnie skupimy się na określonej części ciała i dalej dajemy naszemu umysłowi cały plan co będziemy po kolei robić w trakcie ćwiczenia.
A nie na tym ma to polegać.
Medytacja to nie rozplanowana czynność co do minuty, a nasz umysł nie jest niewolnikiem, któremu każemy robić to co my chcemy.
W medytacji musimy puścić kontrolę i poddać się temu co będzie do nas przychodzić.
Bo jeśli będziemy się starać kontrolować swój umysł, będzie on szukał drogi ucieczki od nas, poprzez koncentrowanie się na bezużytecznych wspomnieniach, fantazjowanie, planowanie dziwnych rzeczy, czy ucieczka w sen.
Dlatego właśnie nie umiemy znaleźć wyciszenia.
A wystarczy nauczyć się traktować swój umysł jak najlepszego przyjaciela.
I podchodzić do niego z ciepłem i uwagą.
Nie narzucać mu co ma robić, tylko zapytać - gdzie chciałby pomedytować, w jaki sposób, na czym chciałby się skupić i jak długo chciałby to robić.
Na spokojnie, z lekkością, aby nasz umysł polubił nasze towarzystwo i czuł się z nami zaopiekowany. Gdy tak się stanie Ty i Twój umysł będziecie umieli nareszcie relaksować się, odprężać i przebywać ze sobą dużo dłużej.
Pamiętajmy aby praktykować na co dzień bycie życzliwym, nie tylko dla siebie. Taka codzienna praktyka pomoże nam również w pracy z samym sobą.
Dodaj komentarz
Komentarze